Eenjarigen zaaien

Het was vandaag een prachtige lentedag. Het had nog wel een beetje gevroren, maar de gehele dag stond de zon stralend aan een blauwe lucht. Over een dikke maand zijn de IJsheiligen geweest en kan alles weer naar buiten dat vorstgevoelig is.

Nu zaai ik alles nog in de koude kas. Vandaag was dat goudsbloem, kattensnor en ageratum wit.
De eerste resultaten van eerdere zaaisels zijn er inmiddels ook. Zo schieten de tuinbonen de grond uit.

Nog even en ik zet ze in de  moestuin uit. Ook de bloemkoolplantjes doen het goed en moeten spoedig verspeend worden.

Ondertussen komt er steeds meer in bloei, zoals de sterhyacintjes.

Gezien de vele schoenendozen vol zaden, moet er nog hard gewerkt worden, om straks weer een tuin vol bloemen te hebben waar lustig in geplukt kan worden.

LENTESPEURTOCHT

Het blijft koud. Deze maand blijkt volgens de statistieken van KNMI dan ook de koudste maartmaand te zijn sinds 1901. Dit levert behoorlijke vertraging op in de tuin. Ik wilde eigenlijk geen gedoe meer met bakjes met zaaisel in de vensterbanken, maar dit jaar ontkom ik er niet aan. Toch als je door de tuin speurt, ontdek je steeds meer planten in bloei, zoals:

de sneeuwklokjes, die al dik twee weken in bloei staan.

De eerst bloeiende rododendron.

 Het lenteklokje, vaak verward met het sneeuwklokje, maar herkenbaar aan de grotere bellen met groengele stipjes.

.De helleborus staat ook al enige tijd in bloei. 's Morgens hangt íe helemaal plat door de nachtvorst, mar narmate de temperatuur overdag stijgt staat 'ie weer te stralen.

 De corcussen zijn natuurlijk ook van de partij.

Het stinkend nieskruid (helleborus) staat op het punt om te ontluiken.

en wordt vergezeld van blauwe druifjes en primulaatjes.

Longkruid is de laatste plant die ik op mijn speurtocht heb kunnen ontdekken, die op het punt staat te gaan bloeien. Dus ondanks de kou, de lente is er al volop.

LENTESNEEUW

Nu mag afgelopen donderdag de lente wel zijn begonnen, maar de weergoden dachten daar heel anders over. Dikke vlokken sneeuw dwarrelden naar beneden en hulden alles weer in een witte deken.

De aanhoudende kou zorgt ervoor dat de zorgvuldig gemaakte planning al danig in de war is. Ik loop hopeloos achter, maar tegelijkertijd weet ik ook niet wat ik moet doen in de hard bevroren grond.

Voor volgend jaar moet ik toch maar kijken of ik de kas kan isoleren met noppenfolie en een verwarming kan aanleggen op zonnenenergie. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn, denk ik. Ik kan dan verantwooord toch op tijd aan de slag met voorzaaien.

Het sneeuwklokje houdt ondertussen dapper stand in de sneeuw.

Ook de crocussen en de helleborussen zijn niet van het bange soort. Ik verwacht nu een ware explosie van lentepracht als de kou eenmaal is verdwenen. Het wordt dan hard werken, maar ik kijk er enorm naar uit. 

TUINBONEN

Eén van de eerste zaden die in het hofje de grond ingaan, zijn de tuinbonen. Meestal zaai ik al eind januari, maar vanwege de aanhoudende vorst is het half februari geworden. Ook nog mooi op tijd. Om het ontkiemen wat te versnellen heb ik een deel vanochtend in bakjes met lauw water gezet, zodat ze morgen in potjes kunnen. 

Tuinbonen in de week

De tuinboon 'Aguadulce à très longue coss' kan wel nachtelijke kou verdragen en kan zelfs tot april gezaaid worden. Vroeg zaaien heeft als voordeel dat je de luizen in de late lente te snel af bent en de plant blijft bij kou ook mooi compact.

De andere soort die ik zal planten is de fijnere 'Listra', die een goede oogst beloofd te geven en geschikt is om in te vriezen. De meeste zaden komen overigens van www.vreekenszaden.nl en heb ik voor de kerst besteld.

EINDE TUINWINTERSLAAP

Bijzonder hoe het bioritme werkt, althans het mijne. Zo tegen de tijd dat het kerst wordt, kijk ik uit naar de periode van rust die er dan komt in de tuin. Even niets meer te hoeven, voelt weldadig. Nu zijn er anderhalve maand voorbij en kijk ik bijna dagelijks op de buienradar naar de 14-daagse weersverwachting. Ik vind het niet meer interessant of het gaat regenen of niet of welke temperatuur het overdag wordt. Direkt is mijn oog gericht op de nachttemperaturen. Die bepalen wanneer ik aan de slag kan in de tuin en wat ik zoal kan voorzaaien.

Hoewel de wereld nu nog wit is en de temperatuur elke avond nog onder nul duikt, is de situatie niet zo dramatisch dat ik niet alvast wat kan doen. Langzaam ontwaak ik dan ook uit een soort tuinwinterslaap. De zaden voor het komende seizoen zijn al enige tijd binnen en liggen per zaaimaand gesorteerd in schoenendozen te wachten. Ik denk dat ik vandaag toch maar een aanvang maak en het tuinseizoen open in het Hofje, beginnend met de startsituatie in foto's weergegeven.

Het oprijpad naar de pluktuin ziet er op 9 februari nog winters uit

Oook de achtertuin is niet uitnodigend om aan de slag te gaan

Toch gebeurt er al van alles in de grond, zoals deze dapper opgekomen sneeuwklokjes

De pluktuin is echter nog in volle rust

Ook de bloeiende helleborus heeft zijn kopjes laten hangen en wacht op enkele graden boven nul om dan weer vrolijk rechtopstaand bezoekers bij de achterdeur te begroeten. 

NIEUW & OUD

Ik wens iedereen  een heel gelukkig en gezond  2013 middels dit oude kaartje dat ik bij mijn moeder vond in de kast.

ZALIGE KERSTDAGEN

Alle boodschappen zijn binnen, de kerstboom staat er eindelijk en de rest van het huis is ook in kerstfeer gehuld tot en met het toilet.

Kerst kan beginnen in alle rust. Stilstaand bij wat is geweest en wat er kan komen, geniet ik van deze donkere dagen, waarin even niets hoeft.

Ik wens iedereen en in het bijzonder alle lezers van deze blog een

ZALIGE KERST.

HET LAATSTE LOODJE

Het is nu aftellen en dan is 2012 voltooide tijd. Voor de pluktuin is het jaar afgesloten met een gezellige winterfair in de Schakel in Groningen.

Daar heb ik nog aardig wat potjes oogst uit de pluktuin van hand tot hand gegaan. Erg leuk om te constateren dat het Hofje van Harkstede zo langzamerhand een begrip begint te worden en er ook een vaste klantenkring ontstaat.

Na deze fair kwam er wel een hele rust over mij heen. Een groot vakantiegevoel van even niets meer te hoeven en de boel de boel te laten overviel me. Tegelijktijd kreeg ik enorm de behoefte om de balans van het afgelopen jaar op te maken. Hoever  ben ik dit jaar gekomen met mijn plannen. Wat ging goed en wat kan beter. Hoeveel markten wil ik volgend jaar gaan doen en hoe zorg ik voor voldoende aanbod.

Onder de kerstboom wordt het veel evalueren en nog meer plannen maken. En natuurlijk veel lezen in boeken en op blogs en sites over andere tuiniers die biologisch en dynamisch biologisch tuinieren.

WINTEROOGST

Met zicht op de wintermarkt, volgende week zaterdag, begint dedruk toe te nemen om alles op tijd af te hebben. Vandaag tussen de buien door de tuin in geweest om hulsttakken, dennentakken en dennenappels te oogsten. tegelijkertijd had ik al van alles gedroogd en klaarliggen. De gedroogde hortensiabollen lieten zich verrassend mooi vergulden. De eikels die al in een krans gestoken waren, maar een doffe bruine kleur hadden aangenomen, werden glanzend mooi rood met een verfbus. Niet bepaald biologisch, maar soms wil het oog ook wat. Met dat alles heb ik kransen gemaakt, zoals deze.

Om toch het pad der natuur niet helemaal te verlaten, heb ik van walnoten uit de tuin van mijn ouders een vogelkrans gemaakt. Vogels blijken gek te zijn op walnoten en als die leeg zijn gepikt, kun je de lege doppen opvullen met zaden gemengd in zoutloos vet.

En om de vogelpret nog verder te verhogen, is een vogeltaart een toptraktatie, die leidt tot heel veel kijkplezier voor de toeschouwers.

 Zowel verschillende soorten kransen als ook  diverse vogeltaarten zullen dus verkrijgbaar zijn op de wintermarkt in de Schakel aan de Oosterhogebrug te Groningen, bij de stand: het Hofje van Harkstede.
Wel leuk om te constateren dat als je het een beetje handig aanpakt, de tuin altijd iets de oogsten heeft: "Never a dull moment in the garden"  

WINTER IN DE PLUKTUIN

Konden we tot vorige week nog opruimen, spitten en bladharken. Dit weekend is het complete rust in de pluktuin. Vannacht heeft het streng gevroren en vanochtend om 9.00 uur stond de thermometer nog op -8,5

 Maar het zonnetje scheen prachtig tussen de bomen door over het weiland van de paarden.

Ook datgene wat nog enige kleur geeft aan de tuin, zoals de Callicarpa, zag er mooi berijpt uit. Binnenkort zullen de besjes wel verdwenen zijn, want de merels en lijsters genieten er op dit moment volop van.

Ook de bloemen van de Viburnum, die in de winter vertederend bloeien staan er nu verkleumd bij.

 Misschien ook wel een beetje jaloers op de overtrekkende vlucht ganzen, die wel de keuze hebben naar warme oorden te trekken, maar  uiteindelijk niet verder gaan dan het volgende weiland waar nog iets voedzaams te vinden is.

En zo probeert iedereen zijn draai weer te vinden bij gewijzigde weersomstandigheden. Mijn werkzaamheden zijn nu ook verplaatst naar binnen, waarbij ik de verdere voorbereidingen voor de wintermarkt ga treffen voor volgende week zaterdag.

MISPELS

Niet te verkrijgen in de supermarkt en daarom zo leuk om in eigen tuin te hebben: een mispelboom. Deze zomer had ik er twee gekocht bij tuintoko Renkema in Harkstede. Er zat voor de sier een enkele mispel aan.

 Dat was niet de moeite waard om überhaupt er iets mee te doen. Een paar weken geleden heb ik nogmaals daar een aantal fruitbomen gekocht en langs de zijkant van het pad stond een volgeladen boompje met mispels. Die mocht ik wel plukken. Hoewel de eerste nachtvorst er eigenlijk over heen moest om deze middeleeuwse vrucht te laten rijpen, heb ik vandaag  toch dankbaar gebruik gemaakt van het aanbod.

Op internet had ik gelezen dat je ze ook twee dagen in de vriezer kon doen en dan ze verder laten rijpen. Deze methode ga ik maar toepassen om er vervolgens jam van te maken. Ik ben erg benieuwd hoe deze smaakt. Van deze vrucht schijn je ook likeur en compote te kunnen maken. Ik ga weer aan het experimenteren en laat het resultaat wel weten.

WINTERSTOP PLANTENKRAAM

Door het slechte weer deze week heeft de plantenkraam nauwelijks bij de weg kunnen staan.
Vanaf vandaag hebben wij ook besloten om een winterstop in te voeren. De plantenkraam zal weer bij de weg staan met verse producten in het weekend van 23 maart of het Paasweekend van 30 maart afhankelijk van het weer. Dan zal ook de zomerijd weer worden ingevoerd. Op deze wijze loopt de plantenkraam gelijk op met het ritme van de seizoenen.

Dat de plantenkraam niet meer bij de weg staat, betekent niet dat de producten die daarop werden verkocht niet meer verkrijgbaar zijn. Ze zijn via de mail te bestellen en af te halen op de onderling afgesproken momenten. Verder nemen wij op 15 december deel aan de Winterfair in de Schakel aan de Oosterhogebrug in Groningen. Onze kraam zal dan rijk gevuld zijn met biologische heerlijkheden en prachtige vogeltaarten. Dus hopelijk treffen we elkaar daar en anders volgend voorjaar.

De werkzaamheden in het hofje liggen de hele winter niet stil. We zijn druk bezig de laatste bollen de grond in te werken voor een kleurrijk voorjaar en de grond zodanig te voeden en te bewerken, dat we volgend jaar weer slagvaardig van start kunnen gaan. Je kunt het blijven volgen als je deze blog blijft volgen.

Vogeltaart

MINI TULBANDJES

De hoeveelheden frambozen nemen af in de pluktuin door de intredende kou. De kleine porties die nu geoogst worden geven weer nieuwe inspiratie. Ik zou de hoeveelheden kunnen opsparen in de vriezer, totdat ik weer voldoende heb om daar een een hoeveelheid jam van te maken. Dit keer heb ik echter het fruit verwerkt in minitulbandjes. Ze zien er mooi uit en zijn heerlijk van smaak. Als eerste heb ik de frambozen verwerkt en die samen met eerder gemaakte crème de casis gemengd door het beslag.

De volgende variant was met walnoten uit eigen tuin en rum. Ook heerlijk.

En de laatste tulbandjes zijn gevuld met appel uit eigen tuin met citroenrasp en amandelen.
Zij zijn verpakt en liggen op de plantenkraam voor  1,60 per pakje van 8 stuks.

Zo zijn ze ook leuk om cadeau te geven. Bijvoorbeeld in combinatie met een potje jam.
Er komen nog meer variaties.

ROOD met...

De bladeren vallen massaal naar beneden en het pad en gazon moeten worden geveegd en geharkt. De komende dagen worden het mooie zonnige herfstdagen. Hoewel alles een beetje op zijn eind loopt en sommige planten zich al weer terugtrekken in de grond, komen er ook prachtige herfsttekenen uit de grond. Wat te denken van dit herfsttafreeltje: Op een grote paddestoel rood met witte stippen....

Ik ga weer herfstbladeren harken.

HEERLIJKE HERFST

Het is volop herfst en in de tuin is de periode van genieten nu volop aangebroken. Je kijkt terug op wat het seizoen heeft gebracht en je maakt voorbereidingen voor volgend jaar. Zo moeten de laatste pompoenen geoogst worden en de bloembollen voor het voorjaar de grond in. De laatste frambozen worden geplukt en de nieuwe fruitbomen worden geplant om volgend jaar nog meer in te kunnen maken van de opbrengst. De hortensiabloemen hangen te drogen of verkleuren aan de struik.

De vaste planten worden gescheurd, zodat er volgend jaar nog meer is te plukken. De callicarpa hangt zwaar voorover door de vele paarse besjes.

De zon wordt afgewisseld door stevige regenbuien.  Het gras krijgt zijn laatste maaibeurt en het uitgetrokken onkruid blijft voorlopig weg. Heel langzaam komt er een serene rust in de tuinwerkzaamheden en wat er aan groente geoogst wordt, zoals bietjes, worteltjes en truffelaardappelen hebben een volle warme smaak. Ook de stoofpeertjes die op het fornuis staan te koken in de kruiden en de rode port, horen bij een heerlijke herfst.In de tuin vond ik een krans van paddenstoeltjes.

Het is herfst en dus is het puur genieten. .