Mindfulness

Het gaat goed in de pluktuin. Steeds meer bloemen komen tot bloei en nog meer vormen knoppen en zijn straks ook klaar om geplukt te worden. Het plukken in de vroege ochtend is echt een geniet- en relaxmoment. Met de ochtenddauw ruikt alles heerlijk fris. Mindfulness noem ik het. Met veel aandacht bloemen plukken en boeketjes samenstellen en hoewel de tijd beperkt is, staat die op dat moment gevoelsmatig even stil. Een rustgevender activiteit kan ik me echt niet voorstellen.
Vanochtend zijn de boektjes geplukt die hier zijn afgebeeld

Op de plantenkraam kan ik nu elke dag twee emmers vullen, die aan het eind van de dag dan ook vaak leeg zijn.

De plantenkraam ziet er momenteel zo uit, maar dit weekend wordt er weer het vitrinekastje op gemonteerd waarin potjes jam en andere zelfgemaakte etenswaar te verkrijgen zijn.

 In ieder geval wordt er dit weekend voor het eerst weer jam gemaakt bv. jam gemaakt van rabarber in combinatie met de eerste aardbeien van het land. Alles natuurlijk biologisch geteeld..
Wordt vervolgd...

GEMENGD

Het is me het voorjaartje wel. De kou blijft maar in de lucht met zo nu en dan een warme dag er tussen. Deze waren in de maand mei echter zeer spaarzaam. De tuin heeft nog steeds een achterstand, maar desondanks komt er steeds weer meer aanbod aan bloeiende planten. Nu de brem in de "rui" is en het longkruid is uitgebloeid, kan ik nu gemengde boeketten samenstellen met sering, tuingeranium in verschillende kleuren .en allium. Een gemengd boeket van vandaag ziet er dan zo uit:

 Elk jaar sloof ik me met wisselend succes uit om eenjarigen te zaaien, te verspenen en dan in de tuin uit te zetten. Ook dit jaar vinden weer tal van eenjarigen die geschikt zijn als snijbloem, een plaatsje in de pluktuin. Het koude weer doet hun echter weinig goed. Met moeite slaan ze aan en zien er erg zielig en verkleumd uit..  Ik hoop dat ze toch in de zomer de plantenkraam rijkelijk kunnen vullen.
Tegelijkertijd krijg ik dan de grote behoefte alles te vullen met vaste planten. Het voordeel daarvan is dat ze  elk jaar weer opkomen en je aan de hand van de bloeitijden door de seizoenen heen loopt. Als er één volop in bloei staat, verheug je je al op de planten die daarna knoppen zetten en gaan bloeien.
Ook bloeiende struiken passen hierin, zoals de seringen en de sneeuwbal

 De kou wordt aan de andere kant aardig gecompenseerd door de flamboyante combinatie van geel/rode brem met oranje Azalea.

En waar we ook vrolijk van worden zijn de kippetjes die vrolijk door de tuin scharrelen. Elke dag is het nu eitjes rapen uit het hok. De verse eitjes liggen dan op de plantenkraam, want er zijn teveel voor ons.

Kortom het is een gemengd maandje mei geweest, qua temperatuur, qua bloemen en qua mijn beleving. Laat juni ons maar veel warme brengen..

Plantenkraam weer gevuld

Het was even wachten, omdat het begin van het voorjaar koud was, toen erg droog en nu koud en nat. Maar hoewel veel later dan vorig jaar, staat vanaf morgen bij redelijk tot zeer mooi weer de plantenkraam weer aan de hoofdweg in Harkstede. De eerste boeketjes zijn weer geplukt en bestaan uit witte brem, roze gebroken hartje, daslookbloemen, tuingeranium, roze muurbloem, witte pluimen van de laurierkers en longkruid. Deze bloemen mogen de spits afbijten van de start van een nieuw plukseizoen.

Naast de bloemen staan ook plantjes op de kraam: frambozen, aardbeien, en verschillende kruidenplantjes. De pagina AANBOD wordt vanaf nu dan ook wekelijks bijgehouden, zodat je weet wat er op de kraam te vinden is.

Wat ik ontzettend leuk vond is dat de plantenkraam vermeld staat in het juninummer van Tuinieren (voorheen Tuin&Co) op p. 11 in de rubriek Online Geoogst onder de titel "Gluren in het stalletje" met een
foto van één mijn boeketjes van vorig jaar. foto van één van mijn boeketjes van vorig jaar.

Wat het weer ook wordt, maak er deze week weer iets moois van.

VRUCHTBAAR

De lente kenmerkt zich door vruchtbaarheid. ´ s Morgensvroeg is het een levendigheid van jewelste door de vogels dIe druk bezig zijn nestjes te bouwen, het broedende vrouwtje te voeden of jongen groot te brengen.

De grootste droogte is weer voorbij en de regen heeft ervoor gezorgd dat het zaad dat op vochtigheid lag te wachten, nu massaal de grond uitspruit. De planten staan er na een regenbuitje weer stralend fris bij, zoals deze lupinen in de pluktuin.

Het komt allemaal aardig tot wasdom en binnenkort zal dan ook de plantenkraam weer gevuld zijn met planten en huisgemaakte produkten uit eigen tuin.Voordat de kraam weer gevuld kan worden met o.a. pompoenen is een gedeelte in de pluktuin weer onkruidvrij gemaakt. Een maagdelijk stukje vruchtbare grond vraagt dringend om beplant te worden, wat deze week zal gebeuren.

Om te benadrukken dat deze periode de tijd is van de vruchtbaarheid, laat ik de twee eitjes zien die de Antwerpse baardkrielkippetjes vandaag al hebben gelegd. Ik heb ze gisteren opgehaald en ik veronderstelde dat het zeker een paar dagen zou duren, voordat een eitje gevonden zou worden. Vanmiddag lagen er al twee in!!!

eitjes  van de Antwerpse baardkrilkip i.v.m een gewoon kippenei (mediumformaat)

KIPPETJES

We wonen nu drie jaar in het hofje, maar wat nog steeds aan het geheel ontbrak, waren een aantal gezellige kippetjes. Het kippenhok stond er maar leeg te staan en na lang beraad en zoeken op internet naar kippenrassen hadden we een paar weken geleden de knoop doorgehakt. Er komen kippen in twee soorten: de Antwerpse baardkrielkip van de kleur kwartel en grote Auracaners. Beide soorten zijn uitgezocht vanwege hun eieren. De eerste legt kleine kwartelachtige eitjes en de tweede legt groen/blauwe eireren. Het Auracanerei zou bovendien minder chlorestorol bevatten, maar daar heb ik op internet geen wetenschappelijke onderbouwing van kunnen vinden.

Toen begon het zoeken en speuren naar de soorten. Vandaag konden we eindelijk de Antwerpse baardkrieltjes ophalen: 6 hennetjes en een haantje. Ze zijn ontzettend schattig en handtam. Nu maar hopen dat geen roofdier ze in de gaten krijgt en dat onze Jack Russell ze met rust laat. Deze laatste zal nog wel enige coaching nodig hebben.

BLOESEM

In een pluktuin horen naast heel veel snijbloemen ook fruitbomen als daar ruimte voor is. Van fruitbomen geniet je het hele jaar. In het voorjaar is er natuurlijk de bloesem, zoals van deze kersenboom.

Ook de sierappeltjes laten prachtige bloesem zien, zoals die van de Red Sentinel, die ik met name gebruik voor kransen in de herfst.

Ondertussen bloeit het veldje tulpen volop.Al menig vaas is gevuld.

Eenjarigen zaaien

Het was vandaag een prachtige lentedag. Het had nog wel een beetje gevroren, maar de gehele dag stond de zon stralend aan een blauwe lucht. Over een dikke maand zijn de IJsheiligen geweest en kan alles weer naar buiten dat vorstgevoelig is.

Nu zaai ik alles nog in de koude kas. Vandaag was dat goudsbloem, kattensnor en ageratum wit.
De eerste resultaten van eerdere zaaisels zijn er inmiddels ook. Zo schieten de tuinbonen de grond uit.

Nog even en ik zet ze in de  moestuin uit. Ook de bloemkoolplantjes doen het goed en moeten spoedig verspeend worden.

Ondertussen komt er steeds meer in bloei, zoals de sterhyacintjes.

Gezien de vele schoenendozen vol zaden, moet er nog hard gewerkt worden, om straks weer een tuin vol bloemen te hebben waar lustig in geplukt kan worden.

LENTESPEURTOCHT

Het blijft koud. Deze maand blijkt volgens de statistieken van KNMI dan ook de koudste maartmaand te zijn sinds 1901. Dit levert behoorlijke vertraging op in de tuin. Ik wilde eigenlijk geen gedoe meer met bakjes met zaaisel in de vensterbanken, maar dit jaar ontkom ik er niet aan. Toch als je door de tuin speurt, ontdek je steeds meer planten in bloei, zoals:

de sneeuwklokjes, die al dik twee weken in bloei staan.

De eerst bloeiende rododendron.

 Het lenteklokje, vaak verward met het sneeuwklokje, maar herkenbaar aan de grotere bellen met groengele stipjes.

.De helleborus staat ook al enige tijd in bloei. 's Morgens hangt íe helemaal plat door de nachtvorst, mar narmate de temperatuur overdag stijgt staat 'ie weer te stralen.

 De corcussen zijn natuurlijk ook van de partij.

Het stinkend nieskruid (helleborus) staat op het punt om te ontluiken.

en wordt vergezeld van blauwe druifjes en primulaatjes.

Longkruid is de laatste plant die ik op mijn speurtocht heb kunnen ontdekken, die op het punt staat te gaan bloeien. Dus ondanks de kou, de lente is er al volop.

LENTESNEEUW

Nu mag afgelopen donderdag de lente wel zijn begonnen, maar de weergoden dachten daar heel anders over. Dikke vlokken sneeuw dwarrelden naar beneden en hulden alles weer in een witte deken.

De aanhoudende kou zorgt ervoor dat de zorgvuldig gemaakte planning al danig in de war is. Ik loop hopeloos achter, maar tegelijkertijd weet ik ook niet wat ik moet doen in de hard bevroren grond.

Voor volgend jaar moet ik toch maar kijken of ik de kas kan isoleren met noppenfolie en een verwarming kan aanleggen op zonnenenergie. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn, denk ik. Ik kan dan verantwooord toch op tijd aan de slag met voorzaaien.

Het sneeuwklokje houdt ondertussen dapper stand in de sneeuw.

Ook de crocussen en de helleborussen zijn niet van het bange soort. Ik verwacht nu een ware explosie van lentepracht als de kou eenmaal is verdwenen. Het wordt dan hard werken, maar ik kijk er enorm naar uit. 

TUINBONEN

Eén van de eerste zaden die in het hofje de grond ingaan, zijn de tuinbonen. Meestal zaai ik al eind januari, maar vanwege de aanhoudende vorst is het half februari geworden. Ook nog mooi op tijd. Om het ontkiemen wat te versnellen heb ik een deel vanochtend in bakjes met lauw water gezet, zodat ze morgen in potjes kunnen. 

Tuinbonen in de week

De tuinboon 'Aguadulce à très longue coss' kan wel nachtelijke kou verdragen en kan zelfs tot april gezaaid worden. Vroeg zaaien heeft als voordeel dat je de luizen in de late lente te snel af bent en de plant blijft bij kou ook mooi compact.

De andere soort die ik zal planten is de fijnere 'Listra', die een goede oogst beloofd te geven en geschikt is om in te vriezen. De meeste zaden komen overigens van www.vreekenszaden.nl en heb ik voor de kerst besteld.

EINDE TUINWINTERSLAAP

Bijzonder hoe het bioritme werkt, althans het mijne. Zo tegen de tijd dat het kerst wordt, kijk ik uit naar de periode van rust die er dan komt in de tuin. Even niets meer te hoeven, voelt weldadig. Nu zijn er anderhalve maand voorbij en kijk ik bijna dagelijks op de buienradar naar de 14-daagse weersverwachting. Ik vind het niet meer interessant of het gaat regenen of niet of welke temperatuur het overdag wordt. Direkt is mijn oog gericht op de nachttemperaturen. Die bepalen wanneer ik aan de slag kan in de tuin en wat ik zoal kan voorzaaien.

Hoewel de wereld nu nog wit is en de temperatuur elke avond nog onder nul duikt, is de situatie niet zo dramatisch dat ik niet alvast wat kan doen. Langzaam ontwaak ik dan ook uit een soort tuinwinterslaap. De zaden voor het komende seizoen zijn al enige tijd binnen en liggen per zaaimaand gesorteerd in schoenendozen te wachten. Ik denk dat ik vandaag toch maar een aanvang maak en het tuinseizoen open in het Hofje, beginnend met de startsituatie in foto's weergegeven.

Het oprijpad naar de pluktuin ziet er op 9 februari nog winters uit

Oook de achtertuin is niet uitnodigend om aan de slag te gaan

Toch gebeurt er al van alles in de grond, zoals deze dapper opgekomen sneeuwklokjes

De pluktuin is echter nog in volle rust

Ook de bloeiende helleborus heeft zijn kopjes laten hangen en wacht op enkele graden boven nul om dan weer vrolijk rechtopstaand bezoekers bij de achterdeur te begroeten. 

NIEUW & OUD

Ik wens iedereen  een heel gelukkig en gezond  2013 middels dit oude kaartje dat ik bij mijn moeder vond in de kast.

ZALIGE KERSTDAGEN

Alle boodschappen zijn binnen, de kerstboom staat er eindelijk en de rest van het huis is ook in kerstfeer gehuld tot en met het toilet.

Kerst kan beginnen in alle rust. Stilstaand bij wat is geweest en wat er kan komen, geniet ik van deze donkere dagen, waarin even niets hoeft.

Ik wens iedereen en in het bijzonder alle lezers van deze blog een

ZALIGE KERST.

HET LAATSTE LOODJE

Het is nu aftellen en dan is 2012 voltooide tijd. Voor de pluktuin is het jaar afgesloten met een gezellige winterfair in de Schakel in Groningen.

Daar heb ik nog aardig wat potjes oogst uit de pluktuin van hand tot hand gegaan. Erg leuk om te constateren dat het Hofje van Harkstede zo langzamerhand een begrip begint te worden en er ook een vaste klantenkring ontstaat.

Na deze fair kwam er wel een hele rust over mij heen. Een groot vakantiegevoel van even niets meer te hoeven en de boel de boel te laten overviel me. Tegelijktijd kreeg ik enorm de behoefte om de balans van het afgelopen jaar op te maken. Hoever  ben ik dit jaar gekomen met mijn plannen. Wat ging goed en wat kan beter. Hoeveel markten wil ik volgend jaar gaan doen en hoe zorg ik voor voldoende aanbod.

Onder de kerstboom wordt het veel evalueren en nog meer plannen maken. En natuurlijk veel lezen in boeken en op blogs en sites over andere tuiniers die biologisch en dynamisch biologisch tuinieren.

WINTEROOGST

Met zicht op de wintermarkt, volgende week zaterdag, begint dedruk toe te nemen om alles op tijd af te hebben. Vandaag tussen de buien door de tuin in geweest om hulsttakken, dennentakken en dennenappels te oogsten. tegelijkertijd had ik al van alles gedroogd en klaarliggen. De gedroogde hortensiabollen lieten zich verrassend mooi vergulden. De eikels die al in een krans gestoken waren, maar een doffe bruine kleur hadden aangenomen, werden glanzend mooi rood met een verfbus. Niet bepaald biologisch, maar soms wil het oog ook wat. Met dat alles heb ik kransen gemaakt, zoals deze.

Om toch het pad der natuur niet helemaal te verlaten, heb ik van walnoten uit de tuin van mijn ouders een vogelkrans gemaakt. Vogels blijken gek te zijn op walnoten en als die leeg zijn gepikt, kun je de lege doppen opvullen met zaden gemengd in zoutloos vet.

En om de vogelpret nog verder te verhogen, is een vogeltaart een toptraktatie, die leidt tot heel veel kijkplezier voor de toeschouwers.

 Zowel verschillende soorten kransen als ook  diverse vogeltaarten zullen dus verkrijgbaar zijn op de wintermarkt in de Schakel aan de Oosterhogebrug te Groningen, bij de stand: het Hofje van Harkstede.
Wel leuk om te constateren dat als je het een beetje handig aanpakt, de tuin altijd iets de oogsten heeft: "Never a dull moment in the garden"  

WINTER IN DE PLUKTUIN

Konden we tot vorige week nog opruimen, spitten en bladharken. Dit weekend is het complete rust in de pluktuin. Vannacht heeft het streng gevroren en vanochtend om 9.00 uur stond de thermometer nog op -8,5

 Maar het zonnetje scheen prachtig tussen de bomen door over het weiland van de paarden.

Ook datgene wat nog enige kleur geeft aan de tuin, zoals de Callicarpa, zag er mooi berijpt uit. Binnenkort zullen de besjes wel verdwenen zijn, want de merels en lijsters genieten er op dit moment volop van.

Ook de bloemen van de Viburnum, die in de winter vertederend bloeien staan er nu verkleumd bij.

 Misschien ook wel een beetje jaloers op de overtrekkende vlucht ganzen, die wel de keuze hebben naar warme oorden te trekken, maar  uiteindelijk niet verder gaan dan het volgende weiland waar nog iets voedzaams te vinden is.

En zo probeert iedereen zijn draai weer te vinden bij gewijzigde weersomstandigheden. Mijn werkzaamheden zijn nu ook verplaatst naar binnen, waarbij ik de verdere voorbereidingen voor de wintermarkt ga treffen voor volgende week zaterdag.